Gelukkig heb ik ook wat materiaal geschoten met de 8mm camera en die beelden zijn er wel uitgekomen. Op de dag dat ik er was werd er een zeeschip uitgeladen. Ik mocht op de boot en heb de vracht zout gefilmd van bovenaf. Een beetje overbelicht helaas, met te weinig contrast, waardoor de pieken van zout niet zo goed te zien zijn als ik had gehoopt.
maandag 15 maart 2010
Door met zout dus
Door et zout dus..
Ik ben in Moerdijk gaan filmen en heb met het gegeven van vervreemding gespeeld - of beter gezegd: ik ben op zoek gegaan naar vervreemding in beeld en ook naar de momenten van verlossing: het contrast, het aha-moment waarop opeens duidelijk wordt wat het is waarnaar je kijkt.
Ik ben echt uit mijn dak gegaan met de Bolex. Ik had er drie heel verschillende lenzen op gemonteerd - een tele, een gewone en een groothoek. Ze brachten allemaal een heel ander effect teweeg - heel leuk om mee te spelen.
De condities verschilden continu in de loods - het zonlicht kwam af en toe in strepen binnen en gaf een prachtige gele gloed op de verder witte loods. Ook was het een drukte van belang - een af en aan rijden van gele heftrucks, een vrachtwagen en er kwam zout binnen vanaf een lopende band dat uitkwam op een groeiende berg.
Mijn bloed ging echt sneller stromen in die loods en ik had volgens mij prachtige beelden geschoten.
MAAR!
De volgende dag was ik bij de filmwerkplaats om het materiaal te ontwikkelen. Vol verwachting haalde ik de film van de spoel en: een nachtmerrie werkelijk! Er was niets op te zien! De hele film is mislukt. Er is licht bijgekomen - waarschijnlijk zat de deksel er niet goed op, of heb ik een fout gemaakt bij het inspoelen of ontwikkelen. Ik weet het niet precies.
Het moest natuurlijk een keer gebeuren, maar balen is het wel.
Ik kan gelukkig terug naar Moerdijjk. Ze zijn er heel vriendelijk en bereidwillig.
Ik ben in Moerdijk gaan filmen en heb met het gegeven van vervreemding gespeeld - of beter gezegd: ik ben op zoek gegaan naar vervreemding in beeld en ook naar de momenten van verlossing: het contrast, het aha-moment waarop opeens duidelijk wordt wat het is waarnaar je kijkt.
Ik ben echt uit mijn dak gegaan met de Bolex. Ik had er drie heel verschillende lenzen op gemonteerd - een tele, een gewone en een groothoek. Ze brachten allemaal een heel ander effect teweeg - heel leuk om mee te spelen.
De condities verschilden continu in de loods - het zonlicht kwam af en toe in strepen binnen en gaf een prachtige gele gloed op de verder witte loods. Ook was het een drukte van belang - een af en aan rijden van gele heftrucks, een vrachtwagen en er kwam zout binnen vanaf een lopende band dat uitkwam op een groeiende berg.
Mijn bloed ging echt sneller stromen in die loods en ik had volgens mij prachtige beelden geschoten.
MAAR!
De volgende dag was ik bij de filmwerkplaats om het materiaal te ontwikkelen. Vol verwachting haalde ik de film van de spoel en: een nachtmerrie werkelijk! Er was niets op te zien! De hele film is mislukt. Er is licht bijgekomen - waarschijnlijk zat de deksel er niet goed op, of heb ik een fout gemaakt bij het inspoelen of ontwikkelen. Ik weet het niet precies.
Het moest natuurlijk een keer gebeuren, maar balen is het wel.
Ik kan gelukkig terug naar Moerdijjk. Ze zijn er heel vriendelijk en bereidwillig.
Suppoosten versus Zout
Ik had mezelf een week gegeven te kiezen tussen de twee onderwerpen waarmee ik aan het dubben was - doorgaan met zout of toch switchen en beginnen met de suppoostenfilm. Na mijn eerste oriëntatie met de suppoostenfilm heb ik toch besloten om door te gaan met zout. De suppoosten hou ik voor een andere keer. Het is in mijn ogen nog steeds een goed onderwerp voor en film. Het verdient denk ik meer aandacht en tijd dan dat ik nu heb met een halve periode. Bovendien is het feit dat ik bij de installatie geen geluid kan gebruiken een beetje jammer. Het is een drempel die ik zou kunnen overbruggen, maar de mogelijkheid om met geluid te werken biet wel nieuwe dimensies. Kortom: wordt vervolgd in de toekomst.
Abonneren op:
Posts (Atom)